Het project, “Het rijdende verhalenhuis”

 

VERTREK: 4 juli 2019 vanuit Bears (FR).
DUUR van de reis: Onbekend.
RICHTING: Van het uiterste noorden naar Utrecht (Ongeveer langs het Jacobspad)         DOEL: Losschudden van mogelijkheden.

“Kleurrijk wandelprotest tegen de rotgang der dingen, ” staat er op mijn huisje. In deze snelle tijd van almaar toenemende schaalvergroting, houd ik het zo klein mogelijk. Niet alleen mijn beweegbare huisje en mijn energiegebruik, maar ook de voetstappen die ik zet. Zo trek ik voort. De oogst is groeiende aandacht voor de wereld om me heen, die ik deel met anderen.

.

Het woord rotgang is op diverse manieren te vertalen. Het gaat over snelheid. Het gaat over de snelheid van wielen die rondrazen op de weg en op de mooie bodem van ons land. Maar het gaat ook over de snelheid waarmee angst vat krijgt op mensen, de snelheid waarmee slecht nieuws eerder wordt geloofd dan het goede nieuws en de snelheid waarmee vooroordelen vat krijgen. Omdat het een protest is, ga ik midden door het land, en niet langs de makkelijke weg, via het platteland aan de landsgrenzen.

Mijn huisje wekt enthousiasme op, bewondering, vertedering en verlangen naar vrijheid. Soms roept het jaloezie op van mensen die er ver vanaf staan en die nauwkeurig voorgeschreven regels volgen. Ze zouden moeten weten, dat vrijheid niet iets vanzelfsprekends is, wat voor het oprapen ligt. Ik laat zien dat je je vrijheid kunt winnen bij elke stap die je doet. Dat je je niks hoeft aan te trekken van de gedachte dat je iets niet kan, of durft, of wat mensen er over denken. Je begint door het gewoon te dóen.

Ik praat veel met bewoners en passanten. In Friesland merk ik hoe behulpzaam mensen zijn. Waar ik ook kom, vind ik vriendschap en betrokkenheid. Mijn vertrouwen in de wereld wordt groter bij elke stap die ik zet. Daarom durf ik het ook aan, door het midden van het land te gaan. Dat was vorig jaar nog heel anders.

Verkennen vanuit traagheid

Hoe langzamer je voortgaat, hoe meer je gaat beseffen. Hoe miniscuul ik ook ben in die onmeetbare ruimte, toch heb ik een plek gekregen in het verhaal Aarde, de planeet die al zolang bestaat.

Ik heb in mijn leven nauwelijks gereisd. Ik besef dat dit heel uitzonderlijk is. Ik heb al vroeg besloten dat ik bij mezelf begin en mijn heil niet wil zoeken in verre oorden. Doordat ik me sterk geworteld heb in eigen land, is mijn tempo laag en zijn mijn keuzes grondig. Zeven jaar geleden maakte ik de eerste aanzet om dit te gaan doen. Toch heeft het zeven jaar geduurd voor het nomadenbloed opnieuw ging stromen en ik nu eindelijk op pad ben, om te beginnen in Friesland.

Dromen van meer mogelijkheden en diversiteit

Ik droom ervan dat steeds meer mensen de tijd nemen voor zichzelf en de wereld om hen heen. Dat meer mensen een weg weten te banen dwars door die jachtige dichtgetimmerde tijd heen. Als we allemaal iets moois maken van de plek waar we zijn, dan ziet de wereld er heel anders uit. Voor vernieuwing hoef je niet altijd ergens anders naar toe.

Spiraal van ontmoetingen

Mijn tocht is een spiraal van ontmoetingen. Mijn Rijdende Verhalenhuisje  is niet alleen een middel om in gesprek te raken, maar het is ook een wooncocon waarin ik vaak stil sta. Het is voor mij heel belangrijk om in alle rust de gebeurtenissen te verwerken. Het geheel wordt een boek. Het verhaal beïnvloedt tegelijkertijd de loop van de reis.

Het centrale thema is eigenheid en onafhankelijkheid, om te beginnen op het platteland.
Het gaat over mijn eigen onafhankelijkheid, die van andere vrouwen, mannen, kunstenaars en boeren. Het gaat over eeuwenoude dorpsfeesten en de eigen taal, die nog steeds overleeft, ondanks economische druk van buitenaf, ondanks dat er geen aandacht en geld voor is. Het gaat over gemeenschapszin in een tijd van toenemend individualisme.

In mijn verhaal ben ik op zoek naar gewone mensen die nieuwsgierig zijn naar hoe het anders kan. Maar ook naar die harde kern van mensen die het niet op zich laten zitten, de onafhankelijken. Die het leven oppeppen met hun inspirerende cultuur en hun eigen optimistische persoonlijkheid.

Leve het leven.

.

.

DETAILS VAN HET MATERIAAL

.

WANDELHUISJE: Gewicht 1500 kg. Vloeroppervlak 6 M2, naar boven uitlopend tot bijna 8 M2. Kastruimte achter onder het bed en een diepe laadruimte onder de vloer. Isolatie 8 cm dikke Doschawol. Warmtebron: Twee grote ramen aan weerszijden, voorzien van luiken, een warmtepaneel van 200 W en een Salamanderkacheltje waar ook op gekookt kan worden.

BED: Middelste gedeelte is een doorzichtige plaat die kan worden opgehesen tot aan het daklicht. Kan ook als tafel worden gebruikt in het midden van de hoefijzervormige zithoek.

ZONNEPANELEN 300Wp, onzichtbaar verwerkt op het dak, huishoudelijk gebruik. Lithiumion accu voor opslag.

BAGAGEWAGEN 200 kg, met deksel van 120 X 200 CM. Mijn gereedschappen zitten erin, met plaatmateriaal er boven op, dat dient als aanrecht. Er staan een paar keukenspullen en een eenpitsgasstel.

ZONNEPANELEN op deksel BAGAGEWAGEN: 33oWp voor de Mover XL, maar de Charge Controler laat 225 Watt door.

MOVER XL: Gewicht: 150 kg. Trekt 3500 kg. Kan maximaal 6 km per uur. Twee accu’s waar ik ongeveer 10 km mee kan rijden, dus twee uur lopen per dag en de rest van de tijd laden. Ik heb een test gedaan van 7 km, met ook een hellingproef, die hij goed doorstond. Maar dat was zonder bagagewagen.

BEZIT: Ik heb alles mee wat ik bezit, mijn werkplaats en mijn woning. Ik heb ook geen opslagruimte. Het is wat het is. Deze selectie te maken uit een berg aan materialen en bezittingen, dat heeft mij vele jaren gekost.

.

.

 

De vensterbank is constructief erg belangrijk en zat er als eerste in, evenals de hoekplankjes, die met dezelfde dikke deuvels, voorzien van voldoende houtlijm, in de constructie zijn geslagen

 

Meer zien? Kijk naar de film van Sanne Jacks, of zoek mijn pagina op met filmpjes en twee docu’s van de bouw. https://youtu.be/RUsQd3vE4LA of https://alowieke.blog/film-wilde-tekens/

..

Mail: alowieke@gmail.com

Op deze pagina vind je het contactformuler voor het boek