Swettepaad 3, 9025BT, Bears
.
.
Vanuit Utrecht vertrok ik en vol energie gaf ik mijn nieuwe leven vorm. Na zeven jaar bracht het spoor mij op de Swetteblom in Bears. Daar plaatste ik mijn kleine zelfontworpen en gebouwde mobiele huis. Friesland is het land waar ik me geworteld voel. Ik plant inheemse bomen, vergroot de diversiteit door selectief wieden en het maken van hoogteverschillen. Verkennend kijk ik om me heen. Bij heldere hemel zie ik ’s avonds een vuurtorenlicht. Voor mij het symbool van vreemde kusten, die daarachter beginnen. Die trekken om te ontdekken, maar ik blijf hier, op de kleibodem van de Middelsee in Friesland. Dichtbij is genoeg te zien. Ecocamping de Swetteblom heet de plek. Veertig jaar geleden heeft boer Jochum hier al veel bomen geplant, lang voor ik daarmee verder ging. Voor zijn vader hier kwam om te boeren, was het een ruige plek met wat bosjes en kleinvee en hij wilde dat wel weer zo. Destijds was er subsidie voor, voor bomen, en in heel Nederland is daar gebruik van gemaakt. Boer Jochum zal in het weidegebied een van de weinigen zijn geweest die zoveel bomen heeft geplant. En nu ben ik ook bezig op deze plek. Zo’n 2500 M2 grond heb ik in beheer. Ik houd mijn materiële bezit licht, want als de aarde mij gastvrijheid biedt, wil ik daar respectvol mee omgaan. Eenvoud geeft me ruimte en gezondheid. Het land vraagt, ik schep. Alles groeit. Ik schrijf en schilder over wat ik al doende ontdek en verken mijn nieuwe wereld, die toch zo vertrouwd aanvoelt.
Inheemse volkeren en hun verhalen
Vanaf mijn zestiende ben ik geïnspireerd door inheemse volkeren. Omdat ze zijn wie ze zijn, en soms al vierduizend jaar op hun grond leven, zonder dat er iets veranderde. Ik zie de Friezen als inheemse mensen. Al is de cultuur verweven met het moderne leven, ze horen hier en zijn hier geworteld. De NOP, het land waar ik opgegroeide, kende maar een korte geschiedenis van menselijk leven. Ik zag het groeien. Leven heeft tijd nodig. Ik werk daaraan mee en plant bomen en struiken. Bijna duizend exemplaren van 40 verschillende soorten. Ik vind uit wat mogelijk is, op een oude zeebodem. Ik luister, onderzoek, help inheemse planten aan ruimte.
De scheppingskracht van verhalenpaden
Het gaat om twee dingen: Inzoomen en uitzoomen. Verhalen uit eigen bodem en kennismaken met de buurt. Verken stad en land. Herstel het oude pad of maak een nieuw, plant bomen die er passen, zaai kruiden en kijk naar dieren en insecten. Schrijf erover, teken het uit. Een vitale inzet en een eenvoudige levensstijl, dat is mijn doel. Ik plant allerlei wilgensoorten, zwarte els, gelderse roos, lijsterbes, sleedoorn, meidoorn, vlier, witte en zwarte berk, wilde appel, wilde mispel, diverse notenbomen en meer. Onder mijn voeten groeien velden vol geel speenkruid en zilverschoon. Wat voor dieren zal dit aantrekken?
Uitzoomen betekent voor mij: Focussen op een specifieke plek in de wereld waar ik me mee verbind. Van dichtbij en ver weg, door lichamelijk werk en door donaties, zo verbinden we onze paden, dwars over de aardbol. Treesistance en Survival International steun ik. Wij zijn met vele zaken verbonden, dichtbij en ver weg. Op klompen loop ik door de blubberige Friese klei en bedenk mijn nieuwe verhaal. Stap voor stap, het zompige veld af, het pad op, naar het dorp.
.
.
..
Ik verdiep mij het meest in het Amazonegebied in Brazilië. Ik hoor door Survival International wat er gebeurt. Daar ben ik een trouwe donateur van. Een tweede waaraan ik doneer, is Treesistance. Beiden vechten voor het land van inheemse mensen, de één door te hameren op hun rechten, de andere door boswachters te ondersteunen met GPS en Drones. In een tijd waarin de techniek voortschrijdt, moet het verzet met dezelfde middelen worden gestreden. Als derde sta ik bij in de werkgroep: “Klimaatrechtvaardigheid en voedselsoevereiniteit.”
Mail: alowieke@gmail.com
