Potten voor Friesland

 

.

Met mijn karretje achter de fiets draai ik een zanderige oprit op. Het pad wordt omringd door bomen en er staat een bordje: “Theetuin” bij. Naast het bordje staat nog een bord, “Natuurlijke bomenkwekerij.” Hier moet ik zijn voor de grote plastic bloempotten die ik nodig heb. Ik bel aan de huisdeur. Prompt komt een man aangelopen, achter het hek waar de kwekerij is en hij opent het.
“Ik kom de potten halen! Is de theetuin ook van jullie?”
“Jazeker. Maar het is nu gesloten,” zegt hij.
Spijtig kijk ik naar de lichte ruimte achter de glazen deur en draai me om. De man, een veertiger met een krullebol, loopt tevreden grijnzend voor me uit naar de potten. “Ik wil er tachtig. Ik ga naar Friesland verhuizen en neem boompjes mee.”
“O, je zoekt de vrijheid op! ” merkt hij op.
“Ja!” roep ik verbaasd “Zo heet het, Frijlân. Daar worden de boompjes geplant, in de herfst pas, als het dan goed is.”
“O dat kan wel, blijven water geven hè!” lacht hij.
Ik knik. Ik ben vastbesloten om de jonge scheuten de beste start te geven die er is.

We zijn bij de potten. Hij laadt ze in een kruiwagen.
“Ze kunnen niet direct de grond in,” zeg ik “Het is kleigrond zonder humuslaag, helemaal platgereden. We gaan eerst zaaien. Lu…….. hoe heet het ook alweer.”
“Ja? ” vraagt hij, nieuwsgierig of ik dat weet.
“Luzerne!” Schiet het mij te binnen. “Die wortelen diep en maken de grond los.”
“En lupinen, die wortelen ook diep.” merkt hij op. “ Als je ze allebei zaait krijg je een mooie bloemenweelde.”
“Ik zal mijn best doen.” Ik zwijg en ik zie het voor me, de lila gloed van luzerne en lange gele lupinen ertussen. Dan vertel ik verder. “Er is niks dan gras en een paar grote bomen. Bomen groeien daar niet zo snel als hier. Je waait er bijna weg, als de wind van zee komt.” Hij knikt. “En dan die koude kleigrond..”
“Ja,” ga ik verder, “Er worden heuvels gemaakt zodat de yurts niet in de modder wegzakken, in de natte wintertijd. De yurts, dat zijn de tenten, daar wonen de vier vrouwen in. Ik woon als enige in een woonwagen.”

In gedachten loop ik de man achterna, terwijl hij met de kruiwagen vol potten naar mijn fietskar loopt. Ik zou het liefst alles vol bloeiende bomen en struiken willen planten. Ik wil helemaal opgaan in de natuur met mijn kleine huisje. Ik wil weides zien vol bloemen, de kerspruim zien bloeien vol bijen, vroeg in de lente als de wind nog koud is, Sering en Tamme Kastanje op het glooiende land zien groeien en Lindebloesem ruiken op een zwoele avond in juli. O, zal dat ooit kunnen in Friesland? In elk geval kan ik een begin maken. Wie na mij komt zal ervan kunnen genieten. Daarvoor doe ik het.

We praten over waar je welke bomen plant en hoe. We praten over humus en goeie en kwaaie schimmels. Hij vertelt me hoe ik die het beste kweken kan zonder dat de kwade de goeie opeten. We praten over gif en voedsel en de onwetendheid van mensen daarover. Hij houdt vol en blijft er over praten, zegt hij en op zijn gezicht ligt een rustige vastbesloten trek.
Ik kijk hem blij aan. “Je doet goed werk. Die theetuin en de kwekerij, zo mooi dat je de mensen hier wijzer maakt! Ik ga met een gerust hart weg, als ik weet dat er mensen zijn zoals jij.” Ondertussen loop ik naar mijn fiets en stap op.
Hij lacht. “Ik wens je een goede reis naar Friesland!”
Ik steek mijn hand op, bedank hem en rijd het pad af. Drie hoge stapels potten slingeren vervaarlijk heen en weer in mijn karretje. Die heb ik vast. Nu nog de piepkleine boompjes, die heel hard groeien zullen in deze mooie potten. Daar duim ik voor.

.

.

 

9 reacties op ‘Potten voor Friesland

  1. hoe witte gij nou weer da ze in friesland nie van zukke potten hebbe. ge gaat er nog van verschiete vrouwke. en lindebloesem, da’s wel eele lekkere thee ej.

    1. Ja dat dacht je! Ik heb in Friesland nog geen enkele boomkweker gevonden en ook geen bedrijf dat compost verkoopt, gemaakt van takjes en blaadjes. Friesland is gras, gras en nog eens gras, vooral de bovenste helft van de provincie. Het enige bos is Gaasterland. Maar dat is dan ook prachtig, vooral het riviertje de Luts is wondermooi. Lang geleden voer ik daar, samen met mijn lief op onze boot. Daar wil ik nog wel eens naar terug.
      Verder is Brabant echt heel anders, en wat een keus aan kwekers hier! Daar maak ik graag gebruik van, voor ik weg ben.

  2. den oplossing is nabij; friesland krijgt een heuse boomkweekster in huis, alowieke van beusekom. komt dat zien. z’on prachtig wezen laat u de schoonste boomjes zien. plantgrond genoeg!

  3. Trouwens, het zal nog wel even duren voor Friesland een glooiend landschap is, maar het begin is er. Op de Oerfloed, het landje dat niet ver van Frijlân ligt, heeft Irma Abelskamp met een groep mensen iets heel moois gemaakt. Het was een kletsnat weiland, waar niemand wat mee kon. Nu is het een landje met hoogteverschillen, vol bosjes, wadi’s en een oase voor de dieren.
    Veel bomen en houtige kruiden houden ook van hoger. Het is niet alleen een prachtig gezicht, die grens van land en water, het bruist van leven, net als onder de bomen in een kruidige bloemenwei. Waar overgangen zijn in het landschap, daar gebeurt het! Dus ik droom niet alleen van bomen, maar ook van steeds meer terpen en meren in het Friese land.

    http://www.leerschoolpermacultuur.nl/oerfloed/

    Droom.
    Ik zou graag een “Luisterpad” willen maken, een slingerend dijkje omringd door bomen, door een kruidig weiland. Onderweg zie je kunstwerken, van kunstenaars die naar het land hebben geluisterd. Soms is het een instrument dat speelt met de stem van de wind. Het pad loopt ook door een groter gebied, zeg maar 4 hectare, met bloemenwei, en wadi’s. Af en toe slingert het pad weer de bosjes in, dat het terrein omringt. Er groeien allemaal eetbare planten. In het midden is een vijver. Daar wonen de zeven kunstenaars omheen, allemaal mensen met groene vingers, die met weinig genoegen kunnen nemen, zolang ze maar een overvloed aan natuur om zich kunnen creëren..

    1. Mooi! Als de droom werkelijkheid is geworden, kom ik zeker langs. In de tussentijd ga ik in mijn eigen tuin ook mijn dromen waarmaken, alleen wat kleinschaliger. Bloemen, kruiden, eetbare planten en vruchten.

    1. Arme zandgrond. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat. Om de bodemstructuur te verbeteren heb ik in de herfst al een laag blad op de grond gelegd, en dat is al mooi verteerd. Ik zie ook al best veel wormen, dat is een goed teken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s