Terug naar het innerlijk kompas

.

Het innerlijk kompas, 1991.

 

Luister hier naar het voorgelezen verhaal van 7 minuten

.

Het is allang donker, wanneer ik de bus uit stap. Het was een welbestede dag, de lange wandeling door de Kennemerduinen, de ontmoeting met een trouwe bloglezer in Zandvoort, maar nu verlang ik naar dat warme kroegje vlak bij mijn slaapadres. Ik verheug me erop om nog even in mijn eentje na te mijmeren bij een goed glas wijn.

De mouwen van mijn jas zijn nog steeds kletsnat. Het heeft de hele dag geregend. In de duinen waren meer wandelaars, we keken elkaar aan alsof we bondgenoten waren: Wij trekken ons er niks van aan! Wij trotseren wind en regen! Die glimlachjes verlichten mijn hele dag.
Maar nu is het donker. Ik kijk op mijn telefoon, Google maps geeft aan waar ik ben. Het is 4,5 kilometer, vanaf de bushalte. Stevig loop ik door, langs het fietspad, de bocht om, het dorp in. Bloemendaal is rijk, huizen als kastelen staan tussen de hoge bomen in, met lange oprijlanen. De verlichting is schaars en ik zie niemand op straat. Ik raak een beetje in de war. De straat loopt uit in splitsing, terwijl het op mijn telefoon leek alsof het gewoon rechtdoor liep. Mijn telefoon is nat. Ik veeg hem droog aan mijn hemd en open opnieuw het gouden beschermkapje. Een blauw licht straalt mij tegemoet. Met één klik zie ik de kaart tevoorschijn komen.  Dan gaat het licht plotseling uit. De batterij is leeg. Wat nu? Ik heb ook een kaart in mijn zak, maar die is kletsnat en bovendien geleend. Als ik hem openmaak scheurt hij meteen uit elkaar. Dat kan ik niet maken.
Op de gok loop ik door.

Ik heb drie splitsingen gehad en weet dat ik nu echt verkeerd loop. Zal ik aanbellen bij één van die kasteeldeuren? Ja, waarom niet. Ik loop een grindpad op. Een opgewekte veertiger doet open. O, moet je in richting van de hockeyvelden? Dat is rechtdoor en dan linksaf.
Hij is kort van stof en groet me lachend terwijl hij de deur weer sluit. Als ik doorloop blijkt er wéér geen rechtdoor te zijn. Ik vind opnieuw zo’n verwarrende splitsing. Ik bel bij drie huizen aan waar licht brandt. Niemand doet open. Net als ik me eenzaam begin te voelen komt er een fietser aan. Hij is allervriendelijkst en gaat niet weg voor het echt duidelijk is waar ik heen moet. Eindelijk.

Als ik bij het eethuis aankom is de deur op slot. Twee meisjes met witte bloesjes vegen de tafels schoon en kijken niet op of om. Ik loop door naar mijn gehuurde kamer.

Die dagen ervaar ik dat mijn telefoon vaker de verkeerde weg aanwijst. En terwijl ik net geconcentreerd ben, krijg ik bovendien meldingen en seintjes over dingen waar ik helemaal niet mee bezig ben. Waarom heb ik dit ding eigenlijk? Het is een stoorzender. Ik kijk steeds vaker naar mijn telefoon.

Vroeger had ik een heel goed innerlijk kompas. Als kind was ik goed in het inschatten van tijd en richting. Ik speelde altijd buiten en keek naar de zon en de richting van de wind. Waarom zou ik dat niet opnieuw gaan trainen? Ik vecht me vrij, ik kies voor dat wat er bij me hoort. Ik bouwde mijn eigen huis en bewandel de wegen die ik wil. Maar ook de binnenwegen wil ik open houden, die naar mijn hart en intuïtie. Ik wil al die bordjes, piepjes en flikkerlichtjes reduceren tot het meest noodzakelijke, tot dat wat mij dient. Want ik ben de koningin van mijn leven en geen slaaf van de technologie of wat dan ook.

En het gaat niet alleen over mij. Als ik me bedenk hoeveel energie dat kost, al die mensen die constant online zijn, techniek waar steeds meer oren aangenaaid worden, die steeds ingewikkelder wordt en daardoor nóg meer energie kost… Wat we nodig hebben is eenvoud. Eenvoud biedt helderheid, maakt dat we kunnen kiezen waarheen het wijs is om te gaan. En helderheid hebben we nodig, in een bestaan dat steeds sneller verandert.

 

 

 

MAATREGELEN.

1 Richting kiezen:

* Ik ga weer met stevige papieren kaart op pad, of bestudeer deze uitgebreid van te voren, met persoonlijke aantekeningen. Ik haal mijn kompas weer boven water en kijk weer vaker naar de richting van de zon en de wind en zal vaker vragen stellen aan voorbijgangers. (Dat levert soms verrassende ontmoetingen op!) Zo mogelijk neem ik een waterdichte kaart mee. Is die er niet, dan maak ik een uitgebreide tekening op een stuk compact karton met potlood.

 

2 Internet:

* Ik neem een abonnement met ongeveer 10.000 MB’s. Het werkt via een dongel die in mijn laptop kan. 

* Om op internet te gaan moet ik mijn scherm installeren. Dat doe ik niet zomaar tussendoor. Ik zal op vaste tijden bereikbaar zijn, op maandagmiddag en woensdagochtend lang en tussen zes en zeven check even ik mijn mail en whats app (Zie tip hieronder)

* Ik gebruik de mobiele versie van facebook, dat kost veel minder energie en ik krijg minder advertenties. http://m.facebook.com/

* Ik gebruik mijn smartphone alleen nog als camera en radio. Daar heb je geen simkaart voor nodig en het is toch een mooi klein dingetje. Ik hoop dat hij nog lang meegaat.

* Ik werk met voortschrijdend inzicht.

Nieuws:

 Ik waardeer het als mensen mij links opsturen naar nieuws dat opvallend was of een stuk dat goed is overdacht. Ik vind het leuk om daarover te corresponderen. Je kan die link ook onder mijn blog zetten, dan kunnen meer mensen er kennis van nemen. (Aarde, natuur, bodem, filosofie, samenleving, wetenschap, boeken, cultuur.)

Tips van anderen:

* Arie: Whatsapp kun je ook op laptop uitlezen, en op een smartphone helpen een browser als Brave, een blocker als Ghostery, gebruik van een incognitomodus, uitschakelen diverse functies zoals gepersonaliseerde advertenties, geen locatiegeschiedenis, of evt anoniem netwerk. Net als veel nuttige apparaten en veel anders in het leven: aantal beperken en gedoseerd gebruik, maar vaak moet je even de uitersten bewandelen om te weten waar het midden ligt (Bomans)

* Marianne: Ik begrijp het heel goed Alowieke van Beusekom! Ik erger me ook groen en geel aan de algoritmes en de adds die je allemaal krijgt.Heb daarom laatst wat veranderingen aangebracht met een andere browser die je niet volgt, adds blokkeren o.a. ook van facebook. En ook signal gebruiken ipv whatsapp. Het helpt een beetje maar ja als anderen niet ook signal gaan gebruiken wordt het wel lastig. Er zijn wel alternatieven maar op de één of andere manier vinden mensen het kennelijk niet belangrijk genoeg. Hoop toch wel dat je bereikbaar blijft 🙂 De weg vinden vanuit je innerlijke kompas gaat vast wel lukken! Groetjes uit Zeeland 🙋‍♀️

12 reacties op ‘Terug naar het innerlijk kompas

  1. Google maps op de Smartphone vind ik niet alleen onhandig omdat het klein is, het klopt ook niet altijd. Je kunt er niet van op aan. In Friesland zijn drie maal mensen verdwaald, die op weg naar mij waren, op de fiets, met hun Smart phone in de hand. Ik had bij de tweede en de derde nog gezegd wat de route was, maar dat advies werd beide keren terzijde geschoven. Het lijkt soms wel of mensen getrouwd zijn met dat ding.

    Op een ander moment tijdens dit weekend, zag ikzelf de routelijn letterlijk heen en weer bewegen, toen ik naar de plek toe ging, bleek hij dwars door iemands tuin heen te lopen.

    Je begrijpt wel dat ik in het vervolg altijd de papieren kaart uit de kast pak. Die kan verouderd zijn, maar het is tenminste gegronde kennis.

    Wat doen jullie om de weg te vinden?

  2. Je kan ook juist willen verdwalen. Dat heb ik soms, zoals dit weekend. Een sterke behoefte aan het onverwachte, aan avontuur, wanneer ik al te lang in hetzelfde straatje heb gelopen. Ik las over het leven van een man, die gehandicapt raakte en in een rolstoel terecht kwam. Hij zei: “Het ergste vind ik dat ik niet meer kan verdwalen.”

  3. Als de routeplanner van google een verkeerde weg wijst, ga ik terug naar de plattegrond en zoek ik zelf een route uit. Ik vind het ook onhandig omdat het zo klein is, maar hij heeft me aantal keren ontzettend uit de brand geholpen door aan te geven waar ik nou in vredesnaam was, met de locatiefunctie. Daar was ik toch wel heel dankbaar voor.

    Misschien dat je het wel weet, je kunt je smartphone ook gebruiken als dongel. Dan kun je de ingekochte mb’s ook op je telefoon gebruiken. Maar ik geloof dat je dat op dit moment juist niet wilt 🙂 Bij slecht bereik kan het soms wel handig zijn. Mijn officiële dongel werkt soms niet, waar mijn telefoon dan nog net wel een verbinding weet te maken voor mijn laptop.

  4. Dank je Henk!
    Heb je een 3G dongel of een 4G?
    Ik gebruik nu mijn telefoon als dongel. Maar als er toch al zo n Sim kaart in zit dan kun je hem ook zó gebruiken voor internet. Het gevolg is dat ik hem vaker pak dan nodig is. Dat wil ik niet meer.

    Fijn dat Google je zo geholoen heeft! Dat kan natuurlijk ook. Ik kan me je opluchting voorstellen. Het kan een snelle oplossing zijn, zeker als je tijd beperkt is.

    Zelf vind ik het leuker om vaker de weg te vragen. Dan kom je nog eens iemand tegen hè!Maar je moet geen haast hebben.

  5. Ja precies, ik had haast en er was verder niemand.

    k heb gelukkig geen last van waar ik zoveel anderen over hoor, dat je de telefoon vaker pakt dan je zou willen. Maar ik heb alle dingen die om aandacht zuigen dan ook alleen op mijn laptop, en niet op mijn telefoon, zoals sociale media en mails. Als whatsapp me te druk wordt, schakel ik als dat kan de conversatie over naar de mail op mijn laptop (die standaard uit staat) en ik zit gelukkig tot nu toe niet in whatsapp groepen. Mijn telefoon heeft standaard de internet verbinding uitstaan.

    Ik heb een 4g dongel. Ik heb eens gebeld om te vragen hoe dat kan, dat de telefoon soms wel nog werkt en de dongel niet. De telefoon werkt via een ander systeem. De dongel blijft op 4g staan en schakelt bij slecht bereik voortdurend aan en uit waardoor je bijna niet meer kunt surfen. De telefoon schakelt automatisch over naar 3g of zelfs 2g, als dat er is. Ik kan mijn dongel wel zelf standaard op 3g zetten, maar als dat bereik ook slecht is, is het automatische schakelen van de telefoon ideaal. Zodra 4g het weer even doet, heb je sneller internet en als het niet wil op 4g en 3g, kun je via 2g toch nog iets bereiken.

    1. Goed dat je het zegt. Ik kan mijn telefoon ook gewoon thuis laten liggen als ik op pad ga. En alleen een telefoonnummer van degene waar ik heen ga in mijn zak.

      Vandaag was ik goed op dreef. Lekker in mijn ritme, de was gedaan en opgevouwen, rode kool gemaakt met gember, berglinzen, lavas, wortel en citroen en rozijnen en appel. Gewandeld, natuurlijk zonder telefoon en een tekening afgemaakt.

      Het was een goede dag. Misschien laat ik het maar zo. Zeker als jij zegt dat die dongel minder goed werkt.

  6. Klinkt goed! En inderdaad, de telefoon kan prima een dag zonder zijn baasje 🙂 Al heb je dan ook geen fototoestel bij je.

    Ik heb zelf ook nog zo’n heel oude Nokia die alleen kan bellen en het nog steeds prima doet. Met een prepaid kaart erin. Die vind ik bijv. heel handig om een dag op zak te dragen als ik instant bereikbaar wil zijn. Mijn smartphone draag ik niet graag in mijn broekzak. Ik zoek altijd naar slimmigheidjes om techniek voor me te kunnen laten werken, ipv dat het mij gaat bepalen. Het blijft een uitdaging, maar het lukt best aardig.

  7. Slim en handig! Die telefoon met prepaid heb ik aan mijn vriend gegeven. Maar ik wil ook graag dat niet altijd alles perfect is

    Als je per se wilt bellen zijn bijna overal mensen met telefoons te vinden, Als de nood aan de man is.

Laat een reactie achter op alowieke Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s