Je hebt het koud. Verder heeft niemand dat, alleen jij. Koud ben je en langzaam kruipt het tot in je botten.
“Je kan niet op het platteland wonen als je geen auto hebt” zeggen sommige mensen. Nou ja, het kan dus wel, maar dan moet je fietsen. Wij fietsen heel wat af, met als enige energiebron havermout met rozijnen. Er zijn meer mensen die fietsen, met of zonder motor. Maar in de maand oktober wordt dat beduidend minder. Driekwart van de mensen heeft een auto en maakt daar dankbaar gebruik van. Bij hitte of kou, de kleine persoonlijke ruimte geeft een altijd leefbaar plekje. In de zomer airconcitioning, op kille onstuimige dagen zet je de verwarming aan. De regen klettert op het dak. Thuisgekomen ben je nog steeds lekker warm van de auto en hoeft de verwarming nog niet aan. Fijn, dat scheelt.
Maar goed, wij fietsen dus nog steeds. Ook als het regent. Deze week heb ik wel vier keer een uur door de regen gefietst. Wat er te bieden is aan regenpakken, daar ben ik inmiddels expert in. Maar in geen enkel regenpak blijf je droog, na een uur in de regen. Hoe duur het ook is, je komt altijd nat en een beetje verkleumd aan. De cursuszaal voelt kil, maar de anderen vinden van niet.“Vooruit, het gaat nog wel” denk je dan, terwijl je op een stoel in de onverwarmde ruimte je tekenblok pakt. Het naaktmodel heeft het warm. Ze woont om de hoek en hoefde nauwelijks naar buiten om hier te komen. Dat ene elektrische kacheltje gaf nog wat warmte en tot je verdriet gaat dat nu op een laag standje. Nou ja, pech gehad. Geconcentreerd ga je aan het werk. Maar na drie uur stilzitten merk je opeens dat je echt verkleumd bent geraakt. Verder heeft niemand er last van. Je bent de enige, Verdorie.
Een andere keer kom je na een lange natte fietstocht aan bij een B&B. De kamer is warmgeel geschilderd maar het is er koud en het raam staat open. Gauw doe je het dicht, en vraagt aan de gastheer waar je je natte spullen kan ophangen om te drogen. Is er een verwarming aan? De man sputtert tegen, hij wil de verwarming nog niet aan doen. “Pak de föhn maar”, zegt hij. Met het apparaat blaas je je schoenen droog en de regenkleding hang je in de badkamer. Het bed is klam en er ligt een dun dekbedje op. Om half vijf word je wakker met keelpijn. Gelukkig is er een waterkoker en thee. Wat kan thee toch enorm verkwikkend zijn als je onbehaaglijk bent en keelpijn hebt. Gelukkig mag je ook in bad, heeft hij gezegd. Tot je grote vreugde heeft de gastheer toch nog de verwarming achter je regenkleding aangezet. Het is nu droog, je legt het klaar naast je bed. Je kan weer goed voorbereid de regen in! Een natte regenjas weer aandoen is een akelig begin van de dag.
Zou het kunnen dat mensen in warme auto’s soms vergeten zijn hoe verkleumd je kan raken als je nat geregend bent? En dat ondanks je dure regenpak? Energiebesparing is een goed ding en zeker in deze tijd, nu het steeds duurder wordt. Maar als verkleumde stumper kan je toch ongelooflijk dankbaar zijn met een plekje in een warme keuken. Misschien zouden we allemaal een keer per jaar verkleumd moeten raken, om weer te weten hoe het was. Hoe blij je dan bent met een hete steen of een elektrische stoof onder je voeten en een deken om je heen. En dan vooral een kop hete thee of bouillon. Zo heerlijk! Elke held op de fiets gun ik het. Iedereen die weer en wind trotseert om er toch op uit te gaan. Maar meer nog gun ik het de verliezer, die niets anders heeft. Een fijne plek om bij te komen.
.
