Een poëtisch verhaal dat waait met de winden mee en eindigt met je voeten in de klei.

.

Liever luisteren? Klik op de knop onderaan de tekst.

.


De ene bui na de andere valt uit de lucht en spoelt herinneringen weg. De warme dagen, de droogte, de eindeloze zon. Het korte geheugen van ons mensen steekt scherp af bij dat van de aarde. Diep gaat haar stille zijn, laag na laag herinnert zij zich. De bergen brengen verhalen omhoog. Achter elke hoek schuilt een nieuwe rotsformatie, heel langzaam uit de planeet geperst, terwijl de elementen van tijd het verder boetseren. Wind, water in een eeuwig spel, de wonderlijkste vormen maken zij: gaten, kloven, ronde toppen waar trollen wonen. In de lage landen is het de zee, die heerst over wat blijft en gaat. Ze trekt aan oevers en aan menselijk bezit, om het mee te nemen de diepe valleien in van schemerig water, verder nog, tot waar alles donker is en slechts enkele wezens nog kunnen leven.. Langzaam laten we steeds meer zinken. Schepen, schoenen, de ring van een geliefde, verloren bij het zwemmen. De aarde en haar elementen, ze stuwt omhoog, ze trekt omlaag. Water verdampt en valt neer op velden vol graan. Herinner je de regen, het voedsel dat je gisteren nog at. Herinner je de elementen, de wildernis van alledag. Vroeg opstaan als er nog geen mens te zien is en de dag nog jong. Elke ochtend draagt weer nieuwe mogelijkheden in zich, tot de zon naar het hoogste punt stijgt en dan weer langzaam daalt. Elke dag ontwaak je als een kind en wordt ouder als de schemering nadert en je naar je bed verlangt. Het afscheid van de dag. Dan komt het duister. Het duister heeft zijn eigen muziek. Elk geluid is een beweging. Langzaam vallen je ogen dicht. Gedachten bewegen als vogels in de wind. Andere gedachten zijn als bomen, die wachten op de vogels. Zo krijgen de dingen hun plek. Je hoort de meeuwen en ganzen overtrekken en valt bij dat geluid in slaap. Je wordt wakker en staat met een paar passen op de klei van een oude zeebodem. De horizon strekt zich uit tot daar, waar de zee is en het strand, dat groeit en krimpt en groeit en krimpt. Water, eeuwig in beweging. De hele wereld over. En hier sta jij en zorgt voor wat er is.

.

Aan het einde van het verhaal volgt nog een lied. Het duurt acht minuten in totaal.

.